Öylesine günler yaşıyorum ki neye sevinip neye üzüleceğimi bilemez oldum. Sevinçlerim yarım, kahkaha atmaya utanıyorum. Şu Dünya’daki yegane zevkim sevgili eşimle akşamları çay sigara sohbetlerim. Ne çayın tadı var, sigara desen zaten zıkkım. Köroğlunun suratından düşen bin parça.
Sparassidae familyası üyesi örümcekler [yabancı kaynaklarda Huntsman (Avcı) Spiders diye anılırlar ancak ben İri Yengeç Örümcekleri demeyi tercih ediyorum] 2011 verilerine göre, Dünya üzerinde 1113 türle temsil edilmektedirler.
Esasında bu yazının başlığı “Figen’siz geçen yedi gün” olacaktı. Sonra karar değiştirdim ve Latince çeşitli anlamına gelen “Varia” kelimesini kullanmaya karar kıldım. Geçen hafta hanım ve oğlan İzmir’e gitmişler, evdeki nüfus yoğunluğu eşitliği bozulmuş, baskınlık karnivorlara geçmişti. Her ne kadar onları uğurlarken, kafamdan kendime belli bir çalışma planı çıkardıysam da evdeki hesap çarşıya uymadı. Vaktiyle muhtelif dergilere yollamış olduğum makalelere ard arda gelen hakem eleştirileri dikkatimi dağıttı. Bir yandan onlarla uğraşırken, diğer yandan günceme yazmamı gerektirecek bir takım hadiseler vuku buldu. Onların neler olduğunu bu yazıdan geriye doğru bir hafta gidecek olursanız anlayabilirsiniz. Hasılı yalnız geçirdiğim günler, hasret boyutunu gözardı edecek olursak esasında benim için de tatil gibi oldu. Uzun zamandır güncemi ihmal etmiştim, vesileler ile bir şeyler kaleme aldım.
Mesobuthus eupeus phillipsii
Üç gün evvel Dünya’nın en önemli “Akrep Bilim” dergisi olan “Euscorpius” da, “On Two Subspecies of Mesobuthus eupeus (C. L. Koch, 1839) in Turkey (Scorpiones: Buthidae)” başlıklı bir makale yayınlandı. Makalenin yazarları; František Kovařík, Ersen Aydın Yağmur, Victor Fet ve Shahrokh Navidpour. Bu internet güncesinin takipçileri yazarlardan Ersen Aydın Yağmur’un ismine aşinadırlar.
Orthochirus zagrosensis
Zagros Akrebi
Geçtiğimiz günlerde yayın hayatına başlayan Anadolu Doğa Bilimleri Dergisi nin birinci sayısında, kardeşim Ersen Aydın Yağmur’un “Türkiye’den İlk Orthochirus Karsch, 1891 (Scorpiones, Buthidae) Kaydı” başlıklı makalesi yayınlandı (buradan).
Prof. Dr. Oskar Ritter von Niedermayer
20 Ağustos’u 21′ine bağlayan gece, Kral’a bağlı Bayern birliklerinde, üst düzey bir memurun oğlu olan, doğu araştırmacısı, jeopolitikçi, 29 yaşındaki Yüzbaşı Oskar Ritter von Niedermayer bir keşif grubuyla beraber Herat’ın batısından Afganistan sınırını geçmeye çalışır. İran Tuz çölü boyunca ilerleme korkunç meşakkatli olmuştu. Gece gündüz demeden 150 deveden oluşan kervan sürekli yol almıştı. Elli derece sıcaklıkta, hemen hemen hiç suları kalmamıştı. İngiliz ve Ruslar tarafından da takip ediliyorlardı. Son üç gün hayvanlar için ne yem ne de saman kalmıştı. Niedermayer, askeri sevk ve dışişleri adına Afgan aşiretleriyle beraber Hindistan‟daki İngiliz birliklerine saldırıyı organize etmek için Kabil’e varmalıydı. Berlin 1. Dünya savaşının ortasında Britanya İmparatorluğu’nun etkisini ve onun zengin sömürgeler üzerindeki gücünü etkisiz kılmak istiyordu.
Taşatan Yaylası | Alanya | Antalya
Dysderocrates, Dysderidae familyasının hepi topu altı tanecik türü olan bir cinsi. Bu cinse mensup örümcekler Akdeniz havzasında, Balkanlarda dağılım göstermektedirler. Diğer dysderid örümceklere nazaran oldukça iridirler. Türkiye’den bilinen tek türü (ben hiç görmedim) Dysderocrates regina 1988 yılında, Hollanda’lı araknolog Dr. Christa Deeleman-Reinhold tarafından tanımlanmıştır.
“Sistematik Zooloji” çalışan her doğa bilimcinin en büyük hayali yeni bir tür tanımlayabilmektir. Bu ülkü gençler için bilhassa ilk yıllarda ulaşılması zor olarak görünse de; ustalaştıkça rutin bir hal alır. Bununla beraber araştırmacı, var olduğu günden bu yana bir canlıyı ilk kez görmenin, ona dokunmanın (imkan dahilindeyse) ve onu insanlığa tanıtmanın muhteşem heyecanını asla yitirmez. Her seferinde, doğumhane önünde bekleyen babalar misali heyecanlıdır. Makalesinin yayınlanacağı, keşfettiği yeni türün bilim camiasınca kabul göreceği günü bekler sabırsızlıkla. İşte dün, öylesi günlerden bir tanesiydi.
Aylar evvel, “Örümceklerde Ölümcül Silahlar” başlıklı bir yazı yayınlamıştım güncemde. İçerik aynen şöyleydi;
Örümceklerde erkek üreme organı olan pedipalpler sadece sperm transferinde kullanılmamakta olup; bazı örümcek gruplarında erkek bireylerin üreme dönemlerindeki eş seçme ve hayatta kalma savaşlarında ölümcül bir silah olarak da işlev görmektedirler.
İki yıl mı oldu? Doğrusu hatırlamıyorum. Saat sabahın üçüydü ama o e-postayı okuduğumda. Halil’den geliyordu. Kısa ve net. “Abi Ersen’i Suriye’de arazi çalışması yaparken tutuklamışlar !” Telefona sarılmıştım hemen. Halil uykudan uyanmanın sersemliği ile tüm bildiklerini anlatmıştı. Sadece sınırdan giriş yaptığı biliniyordu Ersen’in; gerisi meçhul… Halil ile konuşurken sesimin tonu nasılsa, Figen hanım fırlayıp gelmişti yatak odasından. Sabahın dördü olmuştu. Kimi arardık o saatte? Kime başvururduk? Kime dert yanardık? Karı koca bu soruları sora sora birbirimize yeni gelen günü karşılamıştık. Sonrasında asırlar gibi geçen günler. Telefon bürokrasileri, MİT, Genel Kurmay, Dış İşleri ve dualar. En nihayetinde babası Mehmet Faik abinin sınırdan Ersen’i teslim alışı. İşte böyle ivme kazanmıştı Leiurus abdullahbayrami nin keşif öyküsü.
