Şiir Gibidir Alanya
Yeni Alanya Gazetesi‘nin bugünkü sayısında Nermin Adalı’nın yazısını okudum az evvel. Ben hayal meyal hatırlarım Nermin Hanımı. Önceleri İskele caddesindeydi dükkanı. Sonraları Damlataşa taşındı zannedersem. Yazısının sonuna bir şiir eklemiş. Bir Alanya şiiri. Çok hoşuma gitti, duygulandım. Yüzlerce kilometre öteden bir anda nergis, zinbit, yasemen kokuları doluştu odama. Alanya düştü hatırıma. Ağladım…
ALANYA’M
Havada, suda mavi bir sonsuzluk uyurda,
Nice, nice göçmen kuşları saklanmış kuytularında,
Tılsımlı bir ses duyulur Damlataş mağarasında
Burası benim diyarım, benim ALANYA’m
Baharlarda yeşilin en güzel tonları,
Denizinde mavinin mutlu oynaşıları,
Işıkların sularda rengarenk yansımaları,
Burası benim diyarım, benim ALANYA’m
Sonbaharı ben yaşarım sarı yapraklarda,
Nice, nice yağan; mutlu yağmurlarda,
Mis gibi kokan tozlu tozlu yollarda,
Burası benim diyarım, benim ALANYA’m
Yazları sıcak insanları gibi,
Portakal ağaçları, yemyeşil bir ipek gibi,
Deniz uyuyor masum bir çocuk gibi,
Burası benim diyarım, benim ALANYA’m
Kalen, kulen Damlataş mağaranla,
Zamana meydan okuyan Toroslarınla,
Tarihin, tabiatın ve bütün saflığınla,
İsmin geziyor bütün dünyada, benim ALANYA’m.
AYŞE ÖZBUDAK (KAYA) (Arıkan Yılmaz Dim‘in öğrencisi) ….
