Saka Kuşu

05.08.2001/Alanya

Saka Kuşu

Şu an sahilde, denizin tadını çıkartan turistleri düşünüyorum. Aynı denizin bir başka köşesine yağmur yağıyor deseydim onlara; acaba inanırlar mıydı?

İnsanlar kamaralarında, istirahatteler. Ben güvertede, yağmurla içli dışlı. Son trolden kalma yengeçler, hayat telaşında.
Onları topladım. Denize attım birer birer…
Bir sis perdesi aralandı mâziden. Çocukluğum geldi hatırıma.
Perihan ninemle Saka kuşu satın alırdık her çıkışımızda çarşıya. Sonra azat ederdik onları.
“ Azat, buzat. Beni cennet kapısında gözet” derdik.
Sıcaklıkları kaybolduğu zaman parmak uçlarımdan; onlar da sır olurlardı, engin maviliklerde.
Tek farkı, karanlık maviliklerde sır olmasıydı yengeçlerin. Bir de ninem yoktu yanımda.
Ben aynıydım.
Simam değişmişti biraz…

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir