Moleküler biyoloji ülkemiz biliminin gündemine oldukça gecikmeli biçimde 1970’li yıllarda girmiş, o yıllarda az sayıda bilim insanının çevrelerinde oluşturdukları çalışma gruplarının özverili çabalarıyla belirli gelişmeler sağlanmıştır.
Belli bir bölge ya da devirde yaşayan hayvan türlerinin tamamının bir araya getirdiği topluluk Fauna olarak adlandırılır. Örneğin; Türkiye’nin Örümcek Faunası, Antalya ilinin böcek faunası ya da Jura devri sürüngen faunası.
TÜBİTAK Bilim Ödülü ve TÜBA Şeref Üyeliği ile onurlandırılmış olan kendisi gibi Zooloji profesörü olan ve Ege Üniversitesi Fen Fakültesinin kuruluş ve gelişmesinde katkılarıyla iz bırakan Sayın Prof. Dr. Remzi Geldiay’ın eşidir. Özenle büyüttüğü çocukları Vedat ile Beril’in anneleridir. 1923’de İzmir’de doğan Semahat Geldiay, ilk ve orta eğitimini İstanbul’da (1930-1941), Biyoloji Lisans eğitimini İstanbul Üniversitesi Fen Fakültesinde (1942-1946), Doktora eğitimini ise Ankara Üniversitesi Fen Fakültesinde Prof. Dr. Selahattin Okay’ın yönetiminde tamamlamıştır. Doktora sonrası eğitimini de (1957-1959) Columbia Üniversitesi Zooloji bölümünde (New York, U.S.A) gerçekleştirmiştir. 1961-1966 yıllarında Ankara Üniversitesinde Doçent olarak çalışmıştır. 1967 yılında Ege Üniversitesinde profesörlüğe yükselmiş ve emekli oluncaya kadar bu üniversitenin kuruluşunda ve gelişmesinde önemli katkıları olmuştur. Yönetim sorumlulukları alarak, Kürsü Başkanlığı, Bölüm Başkanlığı, Senato Üyeliği ve Dekan Yardımcılığı dönemlerinde Ege Üniversitesi Fen Fakültesinde Biyoloji Öğretim Programlarının temelleri oluşturulmuştur.
Sitenin sahibi olarak bunu itiraf etmek biraz acı ancak Doğatarihi.net’in genel ziyaretçi profilini; arama motorlarında kullandıkları anahtar kelimeler vasıtasıyla siteye erişenler oluşturmaktadır. Bu anahtar kelimelerin en popüler olanlarından bir tanesi, yukarıda da görüldüğü üzere ünlü türk biyologları dır. Ki web teknolojileriyle haşır neşir olanlar, yukarıdaki resmin Google Analytics verisi olduğunu anlayacaklardır.
Sıra Blogger a gelmiş olmalı. O da kapatıldı. Bu bir terördür, komedidir! Dünya’ya rezil oluyoruz. Şu an blogger.com adresine girmek isteyenler, karşılarında mahkeme kararı ile engellendiği mesajını görüyor.
Prof. Dr. Niyazi Lodos Böcek Müzesi, uluslararası merkezlerce LEMT kısaltmasıyla kabul edilen yaklaşık 50 yıllık geçmişi olan bir böcek müzesidir. Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi’nin kuruluşunu izleyen yıllarda Bitki Sağlığı Bölümünü kuran Prof. Dr. Niyazi Lodos tarafından müze konusunda ilk adımlar atılmış ve daha sonra Prof. Dr. Feyzi Önder, Prof. Dr. Hasan Giray ile Bölümde entomoloji konusunda çalışan akademisyenler tarafından geliştirilmiştir.
Sualtı Araştırmaları Derneği’nden (SAD) anlamlı bir vefa örneği. SAD, geçtiğimiz aylarda Foça’da düzenlediği bilim kamplarından ilkini, Akdeniz foku üzerine Türkiye’deki öncü bilimsel çalışmaları yürüten ve bu türü fauna listemize ilk kez kayıt eden merhume Prof. Dr. Bahtiye Mursaloğlu’na atfetti.
Danimarka’lı entomolog, ekonomist. 7 Ocak 1745′de Tønder şehrinde Dünya’ya geldi. 1762′de Kopenhag Üniversitesine başladı. Bir yıl sonra yakın dostu ve akrabası Johan Zoega ile birlikte Uppsala şehrine yerleşti ve burada iki yıl boyunca Carl von Linné nin danışmanlığı altında doğa bilimleri üzerine çalıştı.
Sevgili Ilgaz Akata sağ olsun. Sayesinde ömrümün bir yazı mantarlarla içli dışlı geçti. Mantarlarla yattık; onlarla kalktık. İşte bu yüzden, ne zaman mantar kelimesini duysam, gizemli bir göknar ormanı kokusu sarar ruhumu.
Herneyse! Jilber Barutciyan tarafından ücretsiz “Amatör Mantarcılığa Giriş Seminerleri” düzenlenecekmiş. Belki bir gören, ilgilenen olur düşüncesiyle paylaşmak istedim.
Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Ziraat Fakültesi Su Ürünleri Bölümü’nde öğretim üyesi Prof. Dr. Mustafa Sarı’nın uzmanlık alanı dünyada sadece Van Gölü’nde yaşayan inci kefalleri. Bu balık türünün bilinçsiz avlanma sonucu sayı ve kalite açısından ekonomik değerini kaybetmesinin bölge açısından yaratacağı sorunları düşünen Prof. Dr. Mustafa Sarı, doktora tezini de bu balık üzerine yapar. Yaşanabilecek sorunların önüne geçebilmek için alternatif balıkçılık modeli geliştirir ve köy köy bu modeli anlatmak için dolaşmaya başlar. 1997’de yaptığı araştırmaya göre, gölde sadece 47 bin ton balık kalmıştır. Bunun en önemli nedeni de balıkçılık yapan köylülerin aşırı avlanmasıdır. Normalde yılda 7 bin ton balık avlanması gerekirken, örneğin 2000 yılında bu rakam 20 bin tondur.
